🎲 Sprawozdanie Finansowe Za Niepełny Rok Obrotowy

Zakładając, że zwyczajne zgromadzenie wspólników spółki z o.o., której rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, zatwierdziło sprawozdanie finansowe za rok 2021 w maksymalnym terminie tj. 30 września 2022 r. to maksymalny termin na złożenie zatwierdzonego sprawozdania finansowego za rok 2021 do Krajowego Rejestru Sądowego W związku z tym, sprawozdanie finansowe za 2021 rok (równy kalendarzowemu) należy: sporządzić i podpisać do 30 czerwca 2021 (termin przedłużony o 3 miesiące); zatwierdzić do 30 września 2021 (termin przedłużony o 3 miesiące); złożyć do KRS w ciągu 15 dni od dnia jego zatwierdzenia, czyli nie później niż do 15 października Sprawozdanie finansowe prezentowane jest za rok 2021, a porównywalne dane finansowe za rok 2020. Skład organów jednostki W okresie od 01.01.2021 do 31.12.2021 Zarząd stanowili: CIT-8. Końcowy termin na złożenie deklaracji na podatek CIT jednostki za 2023 r. - 3 miesiące po zakończeniu roku podatkowego. 31.03.2024. IFT-2R. Końcowy termin na przekazanie informacji. 30.06.2024. Uchwała w sprawie sprawozdania finansowego. Termin końcowy dla zatwierdzenia sprawozdania finansowego. 30.06.2024. Fotolia. REKLAMA. Na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe podatników. Wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejno po sobie następujących za rok obrotowy 2022 obejmujący okres od 2022-01-01 do 2022-12-31 zawierający jednostkowe sprawozdanie finansowe według MSR w walucie zł. data przekazania: 2023-03-22 KGHM Polska Miedź Spółka Akcyjna (pełna nazwa emitenta) KGHM Polska Miedź S.A. (skrócona nazwa emitenta) 59 – 301 (kod pocztowy) M. Skłodowskiej – Curie (ulica) W rezultacie ostateczne terminy sprawozdawcze za 2022 r. upływają (gdy rok obrotowy jest równy kalendarzowemu): 30 czerwca 2023 r. – zatwierdzenie sprawozdania finansowego, 15 lipca 2023 r. – złożenie sprawozdania finansowego we właściwym rejestrze sądowym. Termin na zatwierdzenie sprawozdania finansowego będzie zbieżny z terminem Sprawozdanie finansowe Pekao Banku Hipotecznego S.A. za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2022 roku Raport Pekao Banku Hipotecznego S.A. za 2022 rok 8 Sprawozdanie ze zmian w kapitale własnym sprawozdania finansowego za rok poprzedzający ze sprawozdaniem za rok obrotowy Nie dotyczy. 7. Objaśnienia powiązań kapitałowych 7. 1. Informacje o wspólnych przedsięwzięciach, które nie podlegają konsolidacji Nie występują. 7. 2. Informacje o transakcjach z jednostkami powiązanymi Nie występują. 7. 3. Sprawozdanie finansowe oraz zeznania podatkowe będą przygotowywane za okresy: • 1 stycznia 2021 r. do 31 marca 2022 r., • 1 kwietnia 2022 r. do 31 marca 2022 r. Rada Nadzorcza, po zapoznaniu się ze sprawozdaniem audytora z przebiegu i rezultatów badania sprawozdania finansowego Spółki oraz skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy Kapitałowej Cyfrowy Polsat S.A. za rok obrotowy 2022, stanowiskiem Komitetu Audytu oraz po dokonaniu oceny tych sprawozdań stwierdza, że sprawozdanie finansowe Skorzystaj z usług doświadczonych prawników. Art. 202. KSH - Kodeks spółek handlowych - § 1. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, mandat członka zarządu wygasa z dniem odbycia zgromadzenia wspólników zatwierdzającego sprawozdanie finansowe za pierwszy pełny rok obrotowy nWUlVY. Niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie a odpowiedzialność karna Zmiany jakie dokonały się w polskim prawie w roku 2017 r. dość istotnie wpłynęły na kwestię tzw. sprawozdawczości podmiotów gospodarczych z zakresu prowadzonej przez nich działalności, w tym także ich sytuacji finansowej. Obowiązki w tym zakresie określa przede wszystkim ustawa o rachunkowości oraz wprowadzona w 2017 r. ustawa o biegłych rewidentach. Zgodnie z tymi przepisami (zob. art. 69 ustawy o rachunkowości oraz art. 27 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 45 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) kierownik danej jednostki albo podatnik – w przypadku podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych zobowiązany jest do złożenia sprawozdania finansowego w określonym terminie. Ponadto na szereg podmiotów (zob. art. 64 ustawy o rachunkowości) nałożono obowiązek przekazania sprawozdania do badania przez biegłego rewidenta, co także nie pozostaje bez znaczenia z perspektywy prawa karnego. Następnie sprawozdanie finansowe należy złożyć w Urzędzie Skarbowym oraz w sądzie rejestrowym. Należy pamiętać, że w przypadku gdy dany podmiot prawa gospodarczego zobowiązany jest do składania sprawozdania z działalności (art. 49 ustawy o rachunkowości), sprawozdanie finansowe jest jego istotną częścią. Termin do złożenia sprawozdania finansowego kształtuje się odmiennie dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych – wraz z rocznym zeznaniem podatkowym (do 30 kwietnia 2018 r.) oraz dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych – w ciągu 10 dni od zatwierdzenia sprawozdania finansowego. Warto zaznaczyć, że po 1 października 2018 r. sporządzenie takiego sprawozdania finansowego będzie możliwe także w postaci elektronicznej za pomocą platformy ePUAP. Odpowiedzialność karna za niezłożenie sprawozdania Powyższe rozróżnienie podmiotów, którym należy przekazać sprawozdanie finansowe ma kluczowe znaczenie z perspektywy ewentualnej odpowiedzialności karnej z tytułu niezłożenia tego sprawozdania w terminie. W zależności bowiem od tego, której instytucji nie przekazano sprawozdania w terminie, odmiennie kształtują się podstawy odpowiedzialności karnej i karno skarbowej. Sprawozdania finansowe do Urzędu Skarbowego Zgodnie z art. 82b Kto wbrew obowiązkowi nie przekazuje w terminie właściwemu organowi podatkowemu sprawozdania finansowego lub sprawozdania z badania, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Właściwym organem podatkowym jest w tym przypadku Urząd Skarbowy. Niedopełnienie zatem obowiązku przekazania sprawozdania finansowego w terminie stanowi wykroczenie skarbowe. Jest to czyn zabroniony o zdecydowanie niższej społecznej szkodliwości aniżeli przestępstwa skarbowe, czego emanacją jest zagrożenie jedynie karą grzywny. Wysokość tej kary w przypadku wykroczeń skarbowych może wynieść od 1/10 minimalnego wynagrodzenia do 20-krotności tej kwoty (zgodnie z aktualnym rozporządzeniem minimalne wynagrodzenie ustalono na poziomie PLN, a zatem rozpiętość kary grzywny wynosi od 210 PLN do PLN). W przypadku kiedy dojdzie do sytuacji, w której sprawozdanie nie zostało złożone w terminie, podmiot zobowiązany do jego złożenia może skorzystać z instytucji tzw. czynnego żalu (art. 16 § 1 co może pozwolić na uniknięcie odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe. Sprawozdanie finansowe do sądu rejestrowego Zgoła odmiennie wygląda sprawa w przypadku nieprzekazania sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego. Zgodnie bowiem z art. 79 ust. 1 pkt 4 ustawy o rachunkowości nie złożenie sprawozdania finansowego (także sprawozdania z działalności) we właściwym rejestrze sądowym zagrożone jest karą grzywny albo karą ograniczenia wolności. Z racji, że ustawa o rachunkowości nie wyłącza stosowania kodeksu karnego, zastosowanie znajdą w tym przypadku regulacje tego aktu prawnego (zob. art. 116 Oznacza to, po pierwsze, że niezłożenie sprawozdania finansowego w terminie jest przestępstwem i to przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego – co może powodować daleko idące negatywne konsekwencje dla osób pociągniętych do odpowiedzialności, oraz po drugie, przestępstwo to ma charakter indywidualny, a więc odpowiedzialność poniesie konkretna osoba – najczęściej pełniąca funkcje kierownicze. W przypadku tego przestępstwa wysokość kary grzywny obliczana będzie według reguł kodeksu karnego, a więc dwuetapowo – najpierw określona zostanie liczba tzw. stawek dziennych a następnie jej wysokość. Liczba stawek dziennych wynosi od 10 do 540 (art. 33 § 1 natomiast wysokość stawki dziennej ustalana jest w oparciu o warunki osobiste oraz sytuację majątkową sprawcy, jednakże nie może to być mniej niż 10 PLN i więcej niż PLN. Wynika z tego, że wysokość grzywny może wahać się od 100 PLN aż do PLN. Ustawa o rachunkowości stanowi, że możliwe jest także ukaranie sprawcy karą ograniczenia wolności, która może pociągnąć za sobą znaczne dolegliwości (np. w postaci nieodpłatnej pracy na cele społeczne lub potrąceniu wysokości wynagrodzenia, aż do 25% w stosunku miesięcznym). Widać zatem wyraźnie, że niezłożenie sprawozdania finansowego do KRSu rodzi zdecydowanie poważniejsze konsekwencje, a możliwości skorzystania z instytucji czynnego żalu mogą jedynie doprowadzić do nadzwyczajne złagodzenia kary. Dodatkowo sąd rejestrowy ma możliwość równoczesnego nałożenia grzywny jeżeli mimo wezwania do złożenia stosownego sprawozdania nie dojdzie do realizacji tego obowiązku (zob. art. 24 ustawy o KRS). Grzywna nakładana przez sąd rejestrowy jest grzywną przewidzianą w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji świadczeń niepieniężnych i ma charakter stricte przymuszający (zob. art. 1052 Może być nakładana wielokrotnie, a jej jednorazowa wysokość nie może przekroczyć PLN. Praktyka Problem wbrew pozorom nie jest błahy, gdyż sprawozdań finansowych nie składa prawie połowa zobowiązanych. Ministerstwo Sprawiedliwości zapowiada zwiększenie nacisku na egzekwowanie tego obowiązku, czemu mają służyć wprowadzone zmiany chociażby w zakresie wspomnianego art. 80b oraz przyjęcia ustawy o biegłych rewidentach. W praktyce bardzo często zdarza się, że sprawozdania finansowe nie są składane przez nowo powstałe spółki, gdyż ich przedstawiciele nie mają świadomości o konieczności jego złożenia. Należy pamiętać, że istnieje możliwość wydłużenia okresu sprawozdawczego i złożenia sprawozdania finansowego łącznie ze sprawozdaniem za rok następny, ale tylko w sytuacji jeżeli spółka rozpoczęła działalność w drugiej połowie roku, a w statucie lub umowie spółki za rok obrotowy przyjęto rok kalendarzowy. W przeciwnym wypadku powstaje obowiązek złożenia sprawozdania finansowego za „niepełny rok” (zob. Uchwała SN z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III CZP 15/14). Późniejsze tłumaczenie się przed organem nastręcza dodatkowych trudności. Wywiązanie się z obowiązku złożenia sprawozdania finansowego w terminie może być kłopotliwe także w sytuacji, w której w spółce pojawia się konflikt lub z innych przyczyn jest to chwilowo niemożliwe, np. z powodu uchwały o odwołaniu członka zarządu. Należy pamiętać, że obowiązek złożenia sprawozdania finansowego w sądzie rejestrowym istnieje także mimo jego niezatwierdzenia (art. 69 ust. 2 ustawy o rachunkowości). Taki obowiązek nie powstaje jednak względem urzędu skarbowego, gdyż w tym przypadku dopiero zatwierdzenie sprawozdania rodzi konieczność jego przekazania do urzędu skarbowego (art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Taki stan rzeczy implikuje konieczność podjęcia odpowiednich kroków w celu zabezpieczenia się przed ewentualną odpowiedzialnością karną. Dobrą praktyką powinno być – w razie opóźnień bądź przewidywanej niemożności nadesłania sprawozdania finansowego – przekazywanie informacji wyjaśniającej o przyczynach, które stały za niedopełnieniem obowiązku w zakresie sprawozdawczości. Przestępstwo określone w art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, czyli niezłożenie w terminie sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego, jest przestępstwem umyślnym. Podjecie jakiejkolwiek działalności zmierzającej do złożenia takiego sprawozdania albo złożenie informacji o sytuacji panującej w spółce powinno wykluczyć odpowiedzialność karną osoby odpowiedzialnej do złożenia sprawozdania. Natomiast niezłożenie sprawozdania w terminie do urzędu skarbowego stanowi jedynie wykroczenie skarbowe, co oznacza, że wyrażenie tzw. czynnego żalu, czyli ujawnienie czynu stanowiącego wykroczenie skarbowe i przyznanie się do niego uchyli odpowiedzialność karno-skarbową. Trzeba również pamiętać, że zawieszenie działalności spółki nie uchyla obowiązku w zakresie sprawozdawczości finansowej przed sądami rejestrowymi. Istnieje możliwość tzw. wydłużenia roku obrotowego, w którym działalność spółki była przez cały czas zawieszona, ale tylko wtedy, gdy w tym czasie nie dokonywano żadnych odpisów amortyzacyjnych ani nie miały miejsca inne zdarzenia wywołujące skutki o charakterze finansowym lub majątkowym. W praktyce jest to bardzo rzadkie zjawisko, co oznacza, że większość podmiotów, których działalność z jakichś powodów została zawieszona i tak musi składać sprawozdania finansowe za rok 2017. Poruszana tematyka ma kolosalne znaczenie z perspektywy osób odpowiedzialnych za złożenie sprawozdania finansowego w terminie. Przestępstwo niezłożenia sprawozdania finansowego w terminie do sądu rejestrowego jest ścigane z oskarżenia publicznego, co oznacza, że ewentualne skazanie uniemożliwia wykonywanie wszelkiej działalności, która wymaga zaświadczenia o niekaralności (projekt ustawy druk nr 2327 zakłada, że obowiązkiem tym objęty zostanie cały sektor finansowy). W tego typy sprawach nie zawsze udaje się doprowadzić do warunkowego umorzenia postępowania, które nie rodzi konieczności wpisu do KRK. Ponadto postawienie w stan oskarżenia może rodzić inne drobne uciążliwości jak np. zatrzymanie pozwolenia na broń (zob. sygnatura akt: II SA/Ke 831/17). Widać zatem wyraźnie, że konsekwencje niezłożenia sprawozdania w terminie są poważne, a jak pokazuje praktyka sądy rejestrowe automatycznie wraz z wezwaniem do uzupełnienia brakującego sprawozdania składają zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do prokuratury. Warto zatem pilnować terminowego składania praktyce bardzo często zdarza się, że sprawozdania finansowe nie są składane przez nowo powstałe spółki, gdyż ich przedstawiciele nie mają świadomości o konieczności jego złożenia. Należy pamiętać, że istnieje możliwość wydłużenia okresu sprawozdawczego i złożenia sprawozdania finansowego łącznie ze sprawozdaniem za rok następny, ale tylko w sytuacji jeżeli spółka rozpoczęła działalność w drugiej połowie roku, a w statucie lub umowie spółki za rok obrotowy przyjęto rok kalendarzowy. W przeciwnym wypadku powstaje obowiązek złożenia sprawozdania finansowego za „niepełny rok” (zob. Uchwała SN z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III CZP 15/14). Późniejsze tłumaczenie się przed organem nastręcza dodatkowych trudności. Wywiązanie się z obowiązku złożenia sprawozdania finansowego w terminie może być kłopotliwe także w sytuacji, w której w spółce pojawia się konflikt lub z innych przyczyn jest to chwilowo niemożliwe, np. z powodu uchwały o odwołaniu członka zarządu. Należy pamiętać, że obowiązek złożenia sprawozdania finansowego w sądzie rejestrowym istnieje także mimo jego niezatwierdzenia (art. 69 ust. 2 ustawy o rachunkowości). Taki obowiązek nie powstaje jednak względem urzędu skarbowego, gdyż w tym przypadku dopiero zatwierdzenie sprawozdania rodzi konieczność jego przekazania do urzędu skarbowego (art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Taki stan rzeczy implikuje konieczność podjęcia odpowiednich kroków w celu zabezpieczenia się przed ewentualną odpowiedzialnością karną. Dobrą praktyką powinno być – w razie opóźnień bądź przewidywanej niemożności nadesłania sprawozdania finansowego – przekazywanie informacji wyjaśniającej o przyczynach, które stały za niedopełnieniem obowiązku w zakresie sprawozdawczości. Przestępstwo określone w art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości, czyli niezłożenie w terminie sprawozdania finansowego do właściwego sądu rejestrowego, jest przestępstwem umyślnym. Podjecie jakiejkolwiek działalności zmierzającej do złożenia takiego sprawozdania albo złożenie informacji o sytuacji panującej w spółce powinno wykluczyć odpowiedzialność karną osoby odpowiedzialnej do złożenia sprawozdania. Natomiast niezłożenie sprawozdania w terminie do urzędu skarbowego stanowi jedynie wykroczenie skarbowe, co oznacza, że wyrażenie tzw. czynnego żalu, czyli ujawnienie czynu stanowiącego wykroczenie skarbowe i przyznanie się do niego uchyli odpowiedzialność karno-skarbową. Trzeba również pamiętać, że zawieszenie działalności spółki nie uchyla obowiązku w zakresie sprawozdawczości finansowej przed sądami rejestrowymi. Istnieje możliwość tzw. wydłużenia roku obrotowego, w którym działalność spółki była przez cały czas zawieszona, ale tylko wtedy, gdy w tym czasie nie dokonywano żadnych odpisów amortyzacyjnych ani nie miały miejsca inne zdarzenia wywołujące skutki o charakterze finansowym lub majątkowym. W praktyce jest to bardzo rzadkie zjawisko, co oznacza, że większość podmiotów, których działalność z jakichś powodów została zawieszona i tak musi składać sprawozdania finansowe za rok 2017. Poruszana tematyka ma kolosalne znaczenie z perspektywy osób odpowiedzialnych za złożenie sprawozdania finansowego w terminie. Przestępstwo niezłożenia sprawozdania finansowego w terminie do sądu rejestrowego jest ścigane z oskarżenia publicznego, co oznacza, że ewentualne skazanie uniemożliwia wykonywanie wszelkiej działalności, która wymaga zaświadczenia o niekaralności (projekt ustawy druk nr 2327 zakłada, że obowiązkiem tym objęty zostanie cały sektor finansowy). W tego typy sprawach nie zawsze udaje się doprowadzić do warunkowego umorzenia postępowania, które nie rodzi konieczności wpisu do KRK. Ponadto postawienie w stan oskarżenia może rodzić inne drobne uciążliwości jak np. zatrzymanie pozwolenia na broń (zob. sygnatura akt: II SA/Ke 831/17). Widać zatem wyraźnie, że konsekwencje niezłożenia sprawozdania w terminie są poważne, a jak pokazuje praktyka sądy rejestrowe automatycznie wraz z wezwaniem do uzupełnienia brakującego sprawozdania składają zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do prokuratury. Warto zatem pilnować terminowego składania sprawozdania. Aby treść bilansu czy rachunku wyników była przydatna użytkownikowi, musi on mieć możliwość zestawienia informacji bieżących z tymi z poprzedniego okresu. Nadchodzi koniec roku kalendarzowego. Dla wielu firm jest również koniec roku obrotowego. Oznacza to, że za okres zakończony 31 grudnia 2013 roku będą musiały przeprowadzić procedury zamknięcia roku i przygotować sprawozdanie finansowe. Warto krótko przypomnieć, jak można w nim zaprezentować dane porównawcze. Ustawa o rachunkowości nakazuje stosować zasady rachunkowości dotyczące grupowania operacji gospodarczych, wyceny aktywów i pasywów, ustalania wyniku finansowego i sporządzania sprawozdań finansowych w sposób ciągły – tak, aby wynikające z nich informacje za kolejne lata obrotowe były porównywalne. Należy pamiętać, że sprawozdanie finansowe to dokument, który umożliwia jego użytkownikom ocenę sytuacji majątkowej i finansowej danej firmy, a analiza ekonomiczno-finansowa często obejmuje więcej niż jeden rok obrotowy. Prezentacja danych porównawczych oraz stosowanie takich samych zasad rachunkowości jak w okresach poprzednich zwiększa użyteczność oraz wartość informacyjną sprawozdań finansowych. Jeżeli uor nie daje odpowiedzi na nurtujące kierownika jednostki oraz jej służby księgowo-finansowe pytania dotyczące powyższych zagadnień, jednostki mogą stosować krajowe standardy rachunkowości wydane przez Komitet Standardów Rachunkowości. Kwestie zasad prezentacji danych w aspekcie porównywalności sprawozdań finansowych reguluje Krajowy Standard Rachunkowości Nr 7 „Zmiany zasada (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym – ujęcie i prezentacja”. Z czego składa się sprawozdanie finansowe Zgodnie prawem bilansowym sprawozdanie finansowe składa się z: bilansu, rachunku zysków i strat, oraz informacji dodatkowej, która obejmuje wprowadzenie do sprawozdania finansowego i dodatkowe informacje i objaśnienia. Jednostki, których sprawozdania finansowe zgodnie z art. 45 ust. 3 uor podlegają badaniu przez biegłego rewidenta, sporządzają ponadto: zestawienie zmian w kapitale własnym, rachunek przepływów pieniężnych. Spółki kapitałowe i komandytowo-akcyjne (oraz pozostałe podmioty wymienione w art. 49 uor) wraz z rocznym sprawozdaniem finansowym przygotowują sprawozdanie z działalności. Elementy sprawozdania finansowego powinny zawierać informacje, których minimalny zakres określony jest w załącznikach do uor. Aby dane sprawozdawcze wykazywały większą użyteczność dla użytkowników sprawozdania finansowego, należy je zestawić z odpowiednimi danymi porównawczymi za poprzedni rok obrotowy. Dane ze sprawozdania z poprzedniego roku W zakresie danych porównawczych uor wymaga, aby wykazywać: w bilansie – stany aktywów i pasywów na dzień kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy, w rachunku zysków i strat – przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący i poprzedni rok obrotowy, w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym – informacje o zmianach poszczególnych składników kapitału (funduszu) własnego za bieżący i po-przedni rok obrotowy, w rachunku przepływów pieniężnych – dane za bieżący i poprzedni rok obrotowy. Szczególna sytuacja zachodzi, gdy bieżący rok obrotowy (za który dana jednostka gospodarcza sporządza sprawozdanie finansowe) różni się długością od poprzedniego okresu obrachunkowego. W biznesowej rzeczywistości takie przypadki zdarzają się często. Przykład Spółka Alfa powstała 1 sierpnia 2011 roku. Pierwszy rok obrotowy spółki trwał dłużej niż 12 kolejnych miesięcy. Taką możliwość przewiduje art. 3 ust. 1 pkt 9 uor: jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. Rok obrotowy spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Oznacza to, że okresy sprawozdawcze dla sprawozdania finansowego sporządzanego za 2013 r. w spółce Alfa są następujące: 1 sierpnia 2011 r. – 31 grudnia 2012 r. – poprzedni rok obrotowy, 1 stycznia 2013 r. – 31 grudnia 2013 r. – bieżący rok obrotowy. Przykład Od 30 kwietnia 2013 r. spółka Beta znajduje się w toku postępowania likwidacyjnego. Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6 uor zamknęła księgi na dzień poprzedzający postawienie w stan likwidacji. Kolejny okres obrotowy trwa od dnia postawienia w stan likwidacji do ostatniego dnia przyjętego roku obrotowego (w spółce Beta jest on zgodny z rokiem kalendarzowym). Oznacza to, że okresy sprawozdawcze, za które spółka powinna przedstawić dane w sprawozdaniu finansowym sporządzanym za 2013 r. są następujące: 1 stycznia 2013 r. – 29 kwietnia 2013 r. – poprzedni okres sprawozdawczy, 30 kwietnia 2013 r. – 31 grudnia 2013 r. – bieżący okres sprawozdawczy. Sprawozdania finansowe obejmujące okresy sprawozdawcze o różnej długości W przypadku sporządzania sprawozdania finansowego obejmującego okresy sprawozdawcze różnej długości, uor nakazuje, aby wykazywać: w bilansie – stany aktywów i pasywów na ten dzień oraz na dzień kończący rok obrotowy bezpośrednio poprzedzający ten dzień bilansowy,w rachunku zysków i strat – przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący okres sprawozdawczy oraz analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego,w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym – informacje o zmianach poszczególnych pozycji kapitału (funduszu) własnego za bieżący okres sprawozdawczy i poprzedni rok obrotowy,w rachunku przepływów pieniężnych – dane za bieżący okres sprawozdawczy i analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego. Pomocny KSR Zgodnie z KSR7, różna długość okresów sprawozdawczych prezentowanych w sprawozdaniu finansowym nie narusza ciągłości stosowania przyjętych zasad rachunkowości. W informacji dodatkowej (we wprowadzeniu do sprawozdania finansowego) jednostka powinna poinformować o długości okresów sprawozdawczych. Jak czytamy dalej w § KSR7: „Jeżeli jednak, zdaniem jednostki, prezentowanie w rachunku zysków i strat oraz w rachunku przepływów pieniężnych danych za okresy o różnej długości mogłoby utrudnić użytkownikom wykorzystanie sprawozdań finansowych do celów analitycznych, to może ona przedstawić dane porównawcze (wynikające z ksiąg rachunkowych) w rachunku zysków i strat oraz w rachunku przepływów pieniężnych, a dane – za okres o długości odpowiadającej długości okresu sprawozdawczego ujawnić w dodatkowych informacjach i objaśnieniach, wraz z danymi wykazanymi w sprawozdaniu finansowym”. Mniej lub więcej miesięcy Różna długość okresów nie zakłóca porównywalności danych porównawczych i sprawozdawczych z bilansu i zestawienia zmian w kapitale własnym. Inaczej może być w przypadku danych z rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych. W takim przypadku, jeżeli jednostka uzna, że przedstawienie nieprzeliczonych danych porównawczych w tych elementach sprawozdania może wprowadzić w błąd jego użytkowników, to należy wówczas dokonać odpowiednich działań, aby doprowadzić dane za poprzedni okres sprawozdawczy do postaci porównywalnej z danymi za bieżący rok obrotowy. Brak bezpośredniego uregulowania sposobu ustalania danych porównawczych daje podmiotom gospodarczym pewną dowolność w sprowadzaniu danych za bieżący i poprzedni rok obrotowy do wspólnego mianownika. Z praktyki przygotowywania sprawozdań finansowych W praktyce stosuje się różne rozwiązania. Jeśli system informatyczny, przy pomocy którego prowadzone są księgi rachunkowe, daje taką możliwość, można wygenerować dane za konkretny okres, który będzie stanowić fragment poprzedniego roku obrachunkowego. Ustalenie danych porównawczych może być również wynikiem czysto matematycznych działań – na przykład poprzez podzielenie poprzedniego roku obrotowego przez ilość miesięcy (ewentualnie tygodni, dni itp.), które obejmował i pomnożenie wyniku przez ilość miesięcy (ewentualnie tygodni, dni itp.), które obejmuje okres sprawozdawczy. Umożliwia to art. 4 ust. 4 uor, który mówi, że jednostka może w ramach przyjętych zasad (polityki) rachunkowości stosować uproszczenia. Należy jednak pamiętać jednak, że w ramach przyjętych zasad rachunkowości dana jednostka gospodarcza nie może postępować wbrew koncepcji true and fair view, która gwarantuje rzetelną i jasną prezentację sytuacji majątkowo-finansowej oraz rezultatów prowadzonej przez nią działalności. Na zasadzie uproszczenia Kierownik jednostki może również uznać – na podstawie przeprowadzonej analizy danych finansowych jednostki, że okresy sprawozdawcze o różnej długości są porównywalne i odstąpić od sprowadzania ich do wspólnego mianownika. W każdym przypadku warto w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego opisać sposób, w jaki ustalono dane porównawcze oraz ewentualne metody ich obliczenia. Przykład Spółka Gamma powstała 5 września 2011 roku i zgodnie z możliwością, jaką daje uor przyjęła, że pierwszy rok obrotowy będzie trwał dłużej niż 12 kolejnych miesięcy i zakończy się 31 grudnia 2012 roku. Kolejne lata obrotowe zgodnie z umową spółki pokrywają się z latami kalendarzowymi. Gamma przygotowuje się do sporządzenia sprawozdania finansowego za 2013 rok i ustala zakres danych, jakie będą prezentowane w tym dokumencie. Przyjęto założenie, że na podstawie art. 45 ust. 3 uor spółka jest zwolniona z obowiązku sporządzania zestawienia zmian w kapitale własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych. Wariant I Przy założeniu, że Gamma wygeneruje dane porównawcze bezpośrednio z systemu informatycznego, przy pomocy którego prowadzi księgi rachunkowe, wybrane dane w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2013 r. mogą wyglądać następująco: DANE SPRAWOZDAWCZE DANE PORÓWNAWCZE rzeczywiste porównywalne INFORMACJA DODATKOWA (WPROWADZENIE DO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO) Sprawozdanie finansowe zostało przygotowane za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. Poprzedni rok obrotowy spółki obejmował okres od 5 września 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. i był pierwszym rokiem obrotowym jednostki. Prezentowane w niniejszym sprawozdaniu finansowym dane porównawcze obejmują okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. BILANS wg stanu na wg stanu na wg stanu na RACHUNEK ZYSKÓW I STRAT za okres za okres za okres Wariant II Przy założeniu, że Gamma zdecyduje się ustalić zakres danych porównawczych na podstawie własnych obliczeń (zamiast danych z sytemu księgowego), wybrane dane w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2013 r. mogą wyglądać następująco: DANE SPRAWOZDAWCZE DANE PORÓWNAWCZE rzeczywiste porównywalne INFORMACJA DODATKOWA (WPROWADZENIE DO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO) Sprawozdanie finansowe zostało przygotowane za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. Poprzedni rok obrotowy spółki obejmował okres 16-stu miesięcy, tj. od 5 września 2011 31 grudnia 2012 r. i był pierwszym rokiem obrotowym jednostki. Dane porównawcze w niniejszym sprawozdaniu finansowym obejmują 12 miesięcy poprzedniego roku obrotowego i prezentowane są zgodnie z zapisami art. 4 ust. 4 ustawy o rachunkowości jako danych liczbowych z poprzedniego roku obrotowego. Ten sposób prezentacji danych porównawczych nie zniekształca jasnego i rzetelnego obrazu sytuacji majątkowej i finansowej spółki. BILANS wg stanu na wg stanu na wg stanu na RACHUNEK ZYSKÓW I STRAT za okres za okres z okresu Magdalena Kraszewska-Szuba z biura rachunkowego MDDP Outsourcing w Warszawie Rok podatkowy a rok obrotowy to pojęcia, które często się ze sobą pokrywają, jednak nie można ich stosować zamiennie. Czym więc różni się rok podatkowy od roku obrotowego? Wyjaśniamy poniżej. Czym jest rok podatkowy? Rok podatkowy to określony w prawie podatkowym okres rozliczeniowy. Definicja ustawowa roku podatkowego określona została w art. 11 ustawy Ordynacja Podatkowa (OP), zgodnie z którym rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Przykład 1. Rok podatkowy dla Jana Kowalskiego osiągającego dochód z umowy o pracę trwa od 1 stycznia 2019 roku do 31 grudnia 2019 roku. Wyjątek od powyższej reguły występuje w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa o CIT). Natomiast należy podkreślić, że w stosunku do osób fizycznych zastosowanie ma ogólna reguła określona w Ordynacji podatkowej, ponieważ ustawa o PIT nie przewiduje innego roku podatkowego, niż okres od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku. Prawo do wyboru okresu trwania roku obrotowego/podatkowego mają jedynie osoby prawne. Rok podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o CIT rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej: w statucie, w umowie spółki, w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych. Jaki jest termin zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o zmianie roku podatkowego? Zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy o CIT zawiadomienia należy dokonać w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy. Przykład 2. Spółka XYZ Sp. z o. o. została zawiązana 1 kwietnia 2019 roku. W umowie spółki postanowiono, że rok podatkowy nie będzie rokiem kalendarzowym, lecz będzie trwał od 1 kwietnia do 31 marca 2020. O tym wyborze poinformuje urząd skarbowy w składanym zeznaniu rocznym za ten rok obrotowy. Ustęp drugi przywołanego przepisu, w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności przewiduje, że pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych. Przykład 3. Spółka XYZ Sp. z o. o. została zawiązana 3 listopada 2019 roku. W umowie spółki postanowiono, że rok podatkowy będzie rokiem kalendarzowym. Działalność gospodarczą rozpoczęto 15 listopada 2019 roku. W umowie spółki nie skorzystano z możliwości wydłużenia pierwszego roku podatkowego. Pierwszy rok podatkowy będzie zatem trwał do 31 grudnia 2019 roku. Stosownie do ust. 2a omawianego przepisu, w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność. Przykład 4. Spółka XYZ Sp. z o. o. została zawiązana 3 listopada 2019 roku. W umowie spółki postanowiono, że rok podatkowy będzie rokiem kalendarzowym. W związku z tym, że spółka rozpoczęła działalność w drugiej połowie roku kalendarzowego, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność, czyli do 31 grudnia 2020 roku. Zmiana roku podatkowego – jak ustalić pierwszy rok podatkowy? Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o CIT w razie zmiany roku podatkowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż 12 i dłuższy niż 23 kolejne miesiące kalendarzowe.. Należy pamiętać, że przedsiębiorcy prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą nie mogą dokonywać wyboru roku podatkowego. Dla nich rokiem podatkowym zawsze będzie rok kalendarzowy. Rok podatkowy a rok obrotowy - kiedy występuje obowiązek sporządzenia bilansu? Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego. W jakich sytuacjach występuje obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych? Księgi rachunkowe zamyka się nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia: kończącego rok obrotowy; zakończenia działalności spółki, w tym również jej sprzedaży, zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie; poprzedzającego dzień zmiany formy prawnej; w jednostce przejmowanej od dnia połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę na dzień wpisu do rejestru tego połączenia; poprzedzającego dzień podziału lub połączenia jednostek, jeżeli w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka na dzień poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia, lub podziału; poprzedzającego dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości; innego dnia bilansowego określonego odrębnymi przepisami. Czym jest rok obrotowy? W myśl art. 3 ust. 1 pkt 9 zd. 1 ustawy o rachunkowości rok obrotowy to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut, lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres można połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Podsumowując, na podstawie przywołanych definicji należy uznać, że rok podatkowy a rok obrotowy z reguły pokrywają się. Nie należy ich jednak używać jako synonimów. Każde z tych pojęć pochodzi z innego aktu prawnego i podlega odrębnym regulacjom. Przedstawiamy wyjaśnienia MF dotyczące obowiązku badania sprawozdania finansowego jednostki w sytuacji zmiany w ciągu roku obrotowego jej formy prawnej. Kontynuując systemowe wsparcie PIBR w wyjaśnieniu wątpliwości interpretacyjnych, tym razem dotyczących obowiązku badania sprawozdania finansowego po zmianie formy prawnej jednostki w ciągu jej roku obrotowego, zwróciliśmy się z pytaniami do Departamentu Efektywności Wydatków Publicznych i Rachunkowości w Ministerstwie Finansów. W odpowiedzi MF wskazało, że obowiązkowemu badaniu podlegają m. in. roczne sprawozdania finansowe jednostek kontynuujących działalność, a zmiana formy prawnej jednostki nie stanowi przeszkody do uznania, że działalność będzie kontynuowana. Powtórzono także, że roczne sprawozdanie finansowe to sprawozdanie sporządzone na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, którym jest dzień kończący rok obrotowy przyjęty przez jednostkę w statucie lub w innym dokumencie określającym zasady funkcjonowania jednostki. W oparciu o powyższe, MF przedstawiło wyjaśnienia na podstawie dwóch przykładów: Spółka jawna, której rok obrotowy równy był kalendarzowemu została przekształcona w dniu 1 sierpnia 2020 r. w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka jawna w 2019 r. spełniła kryteria do badania sprawozdania finansowego za rok 2020 r., rok obrotowy spółki z jest równy kalendarzowemu. Rocznym sprawozdaniem finansowym, które będzie podlegało ustawowemu badaniu, jest sprawozdanie finansowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za okres od r. do r. Sprawozdanie finansowe spółki jawnej sporządzone za okres od r. do r. nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym i nie podlega obowiązkowi badania. Spółka jawna, której rokiem obrotowym jest okres od do została przekształcona w dniu 1 sierpnia 2020 r. w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka jawna w roku obrotowym 2019 r. spełniła kryteria do badania sprawozdania finansowego za rok 2020 r., rok obrotowy spółki z jest równy kalendarzowemu. Ustawowemu badaniu podlegać będzie roczne sprawozdanie finansowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za okres od r. do r. Sprawozdanie finansowe spółki jawnej sporządzone za okres od r. do r. nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym i nie podlega obowiązkowi badania. W pierwszym i drugim przykładzie nie następuje rozpoczęcie działalności. W drugim przykładzie nie mamy do czynienia ze zmianą roku obrotowego. Następuje zmiana formy prawnej, gdzie spółka po przekształceniu przyjmuje inny rok obrotowy niż spółka przekształcana. Spółka przekształcona nie rozpoczyna działalności, a następuje jej kontynuacja w zmienionej formie prawnej. W takiej sytuacji przepisy ustawy o rachunkowości nie przewidują zmiany ani nie umożliwiają wydłużenia roku obrotowego. Link do pisma PIBR znajduje się tutaj. Link z odpowiedzią MF znajduje się tutaj. Wcześniejsze wyjaśnienia Ministerstwa Finansów, do których nawiązuje ww. pismo PIBR, można znaleźć w aktualności pt. „MF interpretuje ustawę o rachunkowości”. Co do zasady rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy obejmujący 12 miesięcy od stycznia do grudnia. Od tej zasady odstąpić może podatnik przyjmując pod określonymi warunkami, że rok podatkowy będzie obejmował okres kolejnych dwunastych miesięcy kalendarzowych. Nadal rok podatkowy będzie obejmował dwanaście miesięcy, ale może się rozpocząć na początku każdego miesiąca danego roku i zakończy się z upływem dwunastego miesiąca, np. jeżeli rok podatkowy rozpocznie się w marcu danego roku to zakończy się w lutym następnego roku, jeżeli rozpocznie się w czerwcu danego roku to zakończy się w maju następnego z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych rok podatkowy może trwać dłużej lub krócej niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych. Dotyczyć to może podatników podejmujących po raz pierwszy działalność gospodarczą oraz podatników zmieniających rok podatkowy w trakcie prowadzonej Czy obiad z kontrahentem w restauracji to reprezentacja, czy koszt uzyskania przychoduGdy podatnik podatku dochodowego od osób prawnych podejmuje działalność po raz pierwszy:pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego; jeżeli podatnik rozpocznie działalność w pierwszej połowie roku kalendarzowego, wybrany okres rozliczeniowy nie może trwać dłużej niż 12 miesięcy kalendarzowych; na przykład jeśli podatnik rozpoczął prowadzenie działalności 4 maja 2010 r. (w pierwszej połowie roku), i wybrał rok podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, wówczas pierwszy rok podatkowy skończy się 31 grudnia 2010 r.,jeżeli podatnik podejmie po raz pierwszy działalność w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybierze rok podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, to pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym podjęto działalność, a więc faktycznie pierwszy rok podatkowy może trwać nawet 18 miesięcy. W razie zmiany przez podatnika roku kalendarzowego, za pierwszy po zmianie rok podatkowy, uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowego. W tym przypadku okres ten nie może być krótszy niż dwanaście i dłuższy niż dwadzieścia trzy kolejne miesiące roku podatkowego może być również skutkiem zamknięcia ksiąg rachunkowych. Na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy o CIT zamknięcie ksiąg rachunkowych (sporządzenie bilansu) powoduje konieczność zakończenia roku podatkowego. Polecamy: serwis KosztyW takim przypadku za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. Natomiast za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku prawna- Art. 8 ust. 2, ust. 2a, ust. 3, ust. 6 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE

sprawozdanie finansowe za niepełny rok obrotowy