🐂 Przeróbki Piosenek Na Zakończenie 6 Klasy

Możesz zacząć używać go za darmo, a ceny premium zaczynają się od 15 € / miesiąc + VAT. 5. AI Music Pro. Generator muzyczny AI „AI Music Pro” oferuje profesjonalnym autorom piosenek sugestie dotyczące melodii i harmonii. Aplikacja AI Music Pro, dostępna na iPhone'a i iPada, umożliwia tworzenie muzyki w zależności od Test na zakończenie klasy trzeciej. Pakiet treningowy Edukacja matematyczna 41. Wstaw między działaniami odpowiednie znaki: <, > lub =. 86 – 68 37 + 24 3 · 3 27 : 3 26 + 37 95 – 38 42. Połącz liniami pary działań wzajemnie odwrotnych. 3 · 6 = 24 + 8 = 24 : 6 = 18 : 6 = 18 – 6 = 32 + 8 = 32 – 8 = 24 – 8 = 43. Oblicz i wpisz Piosenki na zakończenie 6 klasy!!!! Potrzebuję śmieszne piosenki, przeróbki jakichś znanych, modnych piosenek, tak by były przydatne na zakończenie 6 klasy. Może wy coś wymyślicie? Chodzi mi np. o takie przeróbki znanych i modnych piosenek coś typu "gangnam style" ale żeby też było śmieszne. Napisz śmieszny scenariusz na zakończenie 6 klasy &lt;33 Aby występowało w nim dużo piosenek Natychmiastowa odpowiedź na Twoje pytanie. jagucha33 jagucha33 22.02.2012 Teksty Piosenek (39825) Teledyski (8852) Telewizja i Seriale (256182) Zespoły (21895) Moja klasa<5> organizuje jakiś śmieszny teatrzyk na zakończenie 6 klasy Macie jakieś fajne scenariusze na zakończenie roku szkolnego dla klasy 6 ? 2011-05-13 19:43:54; Znacie jakieś fajne scenariusze (krótkie) śmieszne, kabarety na dzień dziecka . ? 2011-05-25 19:11:21; Znacie jakieś fajne scenariusze? 2010-12-14 17:11:12; Znacie jakieś fajne scenariusze na koniec 6 klasy.? 2010-04-25 16:53:26 Dozwolone przeróbki takie jak w grupie II. Grupy podzielone były na klasy w zależności od pojemności skokowej silnika: klasa 1 - do 500 cm3; klasa 2 - do 600 cm3; klasa 3 - do 700 cm3; klasa 4 - do 850 cm3; klasa 5 - do 1000 cm3; klasa 6 - do 1150 cm3; klasa 7 - do 1300 cm3; klasa 8 - do 1600 cm3; klasa 9 - do 2000 cm3; klasa 10 - do 2500 cm3 Zobacz 5 odpowiedzi na pytanie: Napiszecie jakies przeróbki piosenek ? Systematyczne pobieranie treści, danych lub informacji z tej strony internetowej (web scraping), jak również eksploracja tekstu i danych (TDM) (w tym pobieranie i eksploracyjna analiza danych, indeksowanie stron internetowych, korzystanie z treści lub przeszukiwanie z pobieraniem baz danych), czy to przez roboty, web niekture przerubki z orginalnych piosenek są spoko ale niektóre nie :) taki 'przerobiony' utwór nazywa się dokładnie cover. i znam masę takich piosenek. mnóstwo też mam ich zresztą na komputerze. najbardziej lubie punk-ska covers. piosenki powolne zostają zamienione w mocne, punkowe brzmienia, z masą włożonej do nich energii. Magnes "Gratuluję ukończenia V klasy!" to jedna z naszych propozycji dla wychowawcy klasy 5, na zakończenie roku szkolnego, ponieważ przygotowaliśmy miejsce na podpis. Szlagierem jeśli chodzi o klasy piąte jest przypinka z tekstem: "Koniec 5 klasy w 6 same ASY!", dodatkowo na przypince znajduje się miejsce na wpisanie nazwy szkoły. Zobacz 13 odpowiedzi na pytanie: Znacie jakieś śmieszne przeróbki piosenek? Pytania . Wszystkie pytania; Nasza-klasa (67395) Niespodzianka.pl (181) Opisy GG Zobacz 9 odpowiedzi na pytanie: Jaką można zaśpiewać polską piosenkę na zakończenie roku szkolnego dla 6 klas? z6N5dmo. Katalog Wiesława NowakUroczystości, ScenariuszeOstatnie chwile... - scenariusz na zakończenie klas III Scenariusz - Ostatnie chwile... zakończenie klas III Gimnazjum w Parzęczewie W części artystycznej bierze udział 16 osób. Pozostali trzecioklasiści odświętnie ubrani stoją także "na scenie", uczestniczą w uroczystości: rozdają nauczycielom kwiaty i upominki, towarzyszą występującym w wykonaniu piosenki "Pięknie żyć". Uczniowie wchodzą "krokiem" poloneza - z filmu "Pan Tadeusz". Prowadząca Proszę o powstanie! Poczet sztandarowy wprowadzić! Następnie: Do hymnu! Po odśpiewaniu Mazurka Dąbrowskiego: Po hymnie! - Prowadząca wygłasza pożegnalne Dyrektor, drodzy Nauczyciele, Koleżanki i Koledzy, kochani Rodzice, mili Goście! Nadszedł dzień, w którym trzeba się pożegnać. Minęły trzy lata, odkąd wstąpiliśmy w mury tej szkoły, trzy lata, podczas których stawaliśmy się dojrzalsi, starsi. Dziś nadeszła pora rozstania z nauczycielami, przyjaciółmi i beztroskimi chwilami, które pozostaną na zawsze w naszych sercach. Każdy z nas pozostawi w tej szkole cząstkę siebie. Tu bowiem przeżywaliśmy nasze pierwsze sukcesy i gorycz pierwszych porażek. Tu zawiązały się przyjaźnie, które pragniemy pielęgnować jak najpiękniejszy kwiat. Tu przeżywaliśmy chwile, o których nie chcemy zapomnieć. Pożegnanie to czas rozważań i refleksji - smutny, ale jak wiele wnoszący w życie każdego człowieka, gorzki - ale nieunikniony. Czy więc tylko smutek i gorycz przepełniają nasze serca? Nie, towarzyszy im radość. Radość - bo mogliśmy stanowić cząstkę tej szkoły, bo poznaliśmy wyjątkowych ludzi, bo doceniono nas i wysłuchano, bo pokazano nam właściwą drogę życia, nauczono, jak bezpiecznie pokonywać jej wyboje i nieoznakowane zakręty. Uczeń I Jest taka anegdota o uczniu, który przyszedł do mistrza i poprosił: - Czy mógłbyś udzielić mi swej mądrości? Czy mógłbyś powiedzieć mi coś, co przeprowadzi mnie przez życie? Ponieważ był to dzień, w którym mistrz zachowywał milczenie, podał jedynie uczniowi kartkę papieru. Napisane na niej było: Świadomość. Kiedy uczeń to zobaczył powiedział: - To zbyt mało, czy mógłbyś przekazać mi coś więcej? Mistrz wziął kartkę z powrotem i napisał: Świadomość. Świadomość. Świadomość. Uczeń na to: - Dobrze, ale co to znaczy? Mistrz znowu odebrał kartkę i napisał: Świadomość, świadomość, świadomość oznacza świadomość. Aby zrozumieć przesłanie mistrza, posłuchajcie historii ze zbiorów ks. Anthonego de Mello. Uczeń II Pewien człowiek znalazł jajko orła. Zabrał je i włożył do gniazda kurzego w zagrodzie. Orzełek wylągł się ze stadem kurcząt i wyrósł wraz z nimi. Orzeł przez całe życie zachowywał się jak kury z podwórka, myśląc, że jest podwórkowym kogutem. Drapał w ziemi, szukając glist i robaków. Piał i gdakał. Potrafił nawet trzepotać skrzydłami i fruwać kilka metrów w powietrzu. No bo przecież, czyż nie tak właśnie fruwają koguty? Minęły lata i orzeł zestarzał się. Pewnego dnia zauważył wysoko nad sobą na czystym niebie wspaniałego ptaka. Płynął elegancko i majestatycznie wśród prądów powietrza, ledwo poruszając potężnymi, złocistymi skrzydłami. Stary orzeł patrzył w górę oszołomiony. - Co to jest? - zapytał kurę stojącą obok. - To jest orzeł, król ptaków - odrzekła Ale nie myśl o tym Ty i ja jesteśmy inni niż on. Tak więc orzeł więcej o tym nie myślał. I umarł, wierząc, że jest kogutem w zagrodzie. Uczeń III Co prawda nie wyrosły z nas orły, ale to właśnie Wy, drodzy Nauczyciele, nauczyliście nas wnikliwie obserwować świat i samych siebie, nie poddawać się i zawsze mieć nadzieję. To Wy pokazaliście nam, że jesteśmy lepsi niż sami wiemy o tym. - Piosenka w wykonaniu dwóch uczniów (IV i V) - Chodź, pomaluj mój świat. - Wiersz Podziękowanie w wykonaniu ucznia VI. Jak podziękować za trud, za serce, za zrozumienie i wytrwałość? A może pięknie powiedzianym wierszem, tańcem, piosenką? TO ZA MAŁO. Podziękujemy swą postawą, dumą na dźwięk słów: Gimnazjum w Parzęczewie. Stawimy czoła trudnym sprawom Dziś każdy z nas po prostu to wie. - Piosenka w wykonaniu ucznia VII To, co mam Anny Jantar Prowadząca: Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest, nie przez to, co ma, lecz przez to, czym się dzieli z inny mi - te słowa Jana Pawła II niechaj będą wyrazem uznania dla Was, drodzy Pedagodzy. Dzieliliście się z nami swoją wiedzą, z uporem i oddaniem kształciliście nasze umiejętności, uczyliście nas wytrwałości, dodawaliście odwagi, zachęcaliście do działania. Dziękujemy. - Słowa podziękowania na tle muzyki poważnej - Dla Elizy Beethovena. Uczeń VIII - Kochanej Pani Dyrektor za ciepłą atmosferę, w której łatwiej odróżnialiśmy dobro od zła, za zainteresowanie i troskę, dzięki którym omijały nas niebezpieczeństwa, za siłę, która pozwoliła nam być dziś godnymi ludźmi, za lekcje chemii, na których cierpliwie wyjaśniała nam budowę atomu i reakcje chemiczne. Uczeń IX - Pani od języka polskiego za ukazanie piękna poezji, odnajdywanie sensu w rzeczach pozornie bezsensownych, za lekcje gramatyki, podczas których zrozumieliśmy potrzebę dbałości o poprawność naszego języka, za uśmiech dla każdego i pomocną dłoń w trudnych dla nas sytuacjach. Uczeń X - Nauczycielom matematyki za staranność, z jaką tłumaczyli wzory i zadania, za pomoc w rozwiązywaniu nie tylko matematycznych problemów, za niezapomniane przeżycia podczas wspólnych wyjazdów. Uczeń XI - Pani od biologii za ukazanie bogactwa przyrody w otaczającym nas świecie, ciekawe lekcje ekologii i genetyki, za wspieranie w trudnych chwilach, za zrozumienie i cierpliwość oraz za ciepło i spokój, którym nas bezustannie otaczała. Uczeń XII - Pani od języka niemieckiego za lekcje tego trudnego języka oraz za uświadamianie nam celowości i potęgi nauki. Uczeń XIII - Panu od historii i WOS-u za wszystkie bitwy i wojny, porażki i zwycięstwa, o których tak ciekawie opowiadał, za nieprzerwaną walkę o kształcenie naszych postaw i charakterów, za zagrzewanie do działania i dobroć nieustannie nam okazywaną. Uczeń XIV - Pani od informatyki za to, że obsługa komputera już nas nie przeraża, a umiejętność korzystania ze skanera ułatwia nam życie, za lekcje, jak je nazwaliśmy, seksu, podczas których mogliśmy podzielić się naszymi spostrzeżeniami, wyjaśnić wątpliwości, uzyskać odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Uczeń XV - Panom Anglistom za wytrwałe kształcenie w nas umiejętności posługiwania się tym tak przydatnym w dorosłym życiu językiem, za poczucie humoru, dzięki któremu łatwiej było przebrnąć przez ten językowy labirynt. Uczeń I - Panu od języka rosyjskiego za to, że mogliśmy kontynuować naukę tego języka oraz za specyficzny rodzaj żartu, którym nas ciągle obdarzał.. Uczeń II - Pani od geografii za wyczerpujące informacje o najdalszych zakątkach świata, za góry i doliny, lądy i wody, za uśmiech i oddanie, jakie towarzyszyły tym wędrówkom. Uczeń III - Pani od sztuki za ukazanie piękna muzyki, przybliżenie najwybitniejszych postaci świata sztuki, za możliwość rozwijania naszych zdolności artystycznych, a także za pomoc, której nigdy nam nie odmówiła. Uczeń IV - Pani od fizyki za wiadomości z elektrostatyki i zadania z prądem elektrycznym, za ciągłe mobilizowanie nas do nauki i pracy, za uświadamianie, że tylko systematyczną pracą możemy coś w życiu osiągnąć. Uczeń V - Księdzu za lekcje religii, podczas których poznawaliśmy istotę życia i śmierci, za wskazówki i rady, jakże przydatne w naszym, pełnym rozterek, młodzieńczym życiu, za pomoc, na którą zawsze mogliśmy liczyć. Uczeń VI - Panom od w-f-u za wyczerpujące lekcje wychowania fizycznego, których efekty widać gołym okiem, za emocje doświadczane podczas zawodów, za dobre serce i okazywaną nam sympatię. Uczeń VII - Nie zapomnimy o Pani Pedagog, która pomagała nam rozwiązywać nasze codzienne i niecodzienne problemy, wyjaśniała nierzadko okrutne prawa rządzące światem i wciąż przekonywała nas, by wierzyć w siebie i nigdy nie poddawać się przeciwnościom losu. Uczeń VIII - Gorące podziękowania pragniemy złożyć pozostałym pracownikom naszego gimnazjum: kochanej pani sekretarce i najlepszym w świecie paniom sprzątaczkom. Uczeń IX - Są dziś z nami także ci nauczyciele, którzy choć nie do końca byli z nami, to przyznać należy, iż wnieśli niemały wkład w rozwój naszych osobowości, prowadząc nas po zawiłościach i zakrętach życia. Dziękujemy im z całego serca i życzymy, by słońce ozłacało ich pracę, trud i wysiłek, a życie było wędrówką wśród sadu pachnącego czereśniami, gdzie słowik dzwoni swe cudowne pieśni. Uczeń X - Chylimy czoła przed Dyrekcją Szkoły Podstawowej imienia Juliana Tuwima, jej nauczycielami i pracownikami, żegnamy młodsze koleżanki i kolegów. Uczeń XI - W naszej pamięci pozostaną Panie Bibliotekarki, które wprowadzały nas w magiczny świat książki, służyły pomocą i cierpliwie pomagały dotrzeć do interesujących nas źródeł. Dziękujemy także Pani Intendentce i Paniom kucharkom za wyrozumiałość dla nas, "wiecznych głodomorów" Dziękujemy naszemu księdzu Proboszczowi, który i dziś zaszczycił nas swą obecnością, za wsparcie duchowe i Niech te symboliczne kwiaty i - dla naszych nauczycieli - upominki w postaci własnoręcznie wykonanych minialbumów z fotografiami będą dopełnieniem naszych myśli i uczuć. - Wręczanie kwiatów i upominków. - Pożegnanie klas III przez przedstawiciela Grona Pedagogicznego - Wiersz "Nic dwa razy" W Szymborskiej w wykonaniu ucznia XII - Piosenka "Pięknie żyć" w wykonaniu ucznia XIII i XIV, refren śpiewają wszyscy gimnazjaliści. Chcesz wiedzieć, skąd ten świat, z jakich gwiazd tu spadł? Skąd się wziął księżyc, ja i kwiat? Wciąż pytasz mnie, a ja nie wiem prawie nic, może tylko tyle, że tak pięknie żyć... Pięknie żyć, znaczy kochać świat. Pięknie żyć, tak, jak żyje ptak. Pięknie żyć, tańczyć tak, jak wiatr, a Ziemi życzyć naj... jak najdłuższych lat. Chcesz znaleźć skarb i śnić najwspanialsze sny. Gdzie i jak? Ty podpowiesz mi. Jawa i sen, i baśń, czarodziejska nić. Pięknie żyć... Chcesz wiedzieć, gdzie twój śmiech, kiedy smutno ci? Gdzie ten klucz do zagadek drzwi? Masz serce, tak, jak ja, czujesz jego rytm, serce podpowiada, że tak pięknie żyć... Pięknie żyć... - Podziękowanie Zarządowi Gminy, wręczenie kwiatów. Uczeń XV: - W tak uroczystym dla nas dniu ogromne uznanie wyrażamy także Organowi Prowadzącemu naszą szkołę, który dołożył wszelkich starań, byśmy jak najmniej odczuli niedogodności związane z reformą oświaty, dbał o nasze potrzeby i czynnie uczestniczył w szkolnych zmaganiach - z całego serca dziękujemy. W imieniu wszystkich trzecioklasistów na ręce pana Wójta pragnę złożyć te skromne kwiaty. - Prawdopodobnie przemówienie przedstawiciela Zarządu Gminy. Prowadząca: Efektem naszych szkolnych zmagań są, oczywiście, wspaniałe świadectwa i nagrody, na które wszyscy gimnazjaliści z niecierpliwością czekają. Zapraszam Panią Dyrektor. - Przemówienie Pani Dyrektor. (Pani Dyrektor zaprasza po kolei poszczególnych wychowawców). - Część główna: rozdanie nagród i świadectw uczniom wyróżnionym, później pozostałym gimnazjalistom. W tej części być może wezmą udział inne osoby (w zależności od typu nagród).Prowadząca To już ostatnie chwile w tej szkole. Jako jej absolwenci pragniemy wypowiedzieć słowa ślubowania naszej szkole - Gimnazjum w Parzęczewie. Baczność! Do ślubowania! Naprzeciwko flagi staje trzyosobowa reprezentacja gimnazjum, uczniowie podnoszą ręce. Prowadząca wypowiada słowa ślubowania: Ślubujemy Ci, szkoło, że w dalszej naszej, życiowej drodze będziemy strzec wiernie Twego honoru, a dalszą swoją nauką i pracą rozsławiać Twoje imię. Wszyscy: Ślubujemy. Prowadząca: Spocznij! - Niespodzianka klas II Przedstawiciel klas II Kochani! Wręczeniem świadectw ukończenia gimnazjum został zamknięty kolejny rozdział Waszego życia. Różnymi zgłoskami był on zapisany, ale na pewno dla każdego na trwale wyrył się w sercu i pamięci. Wierzymy, że kolejny zapisywać będziecie jeszcze lepiej i staranniej. W dalszej drodze niech Wam towarzyszą te maskotki - upominki od nas, klas II, na szczęście. Wasze Smutne buzie niechaj zaś rozweseli przygotowana przez nas scenka. Uczniowie klasy II rozdają gimnazjalistom prezenty. W tle przebój Shakiry. W międzyczasie pozostali przygotowują się do scenki. Scenka trwa ok. 5 minut. Prowadząca: Dziękujemy młodszym koleżankom i kolegom za te wspaniałe niespodzianki i mamy nadzieję, że w trudnych sytuacjach życiowych nigdy się nie poddacie, a Waszym mottem życiowym będą słowa Wszystko jest trudne, nim stanie się proste. Pamiętajcie o tym. Raz jeszcze dziękujemy Wam wszystkim, jesteśmy wdzięczni za to, że byliście z nami. Baczność! Poczet sztandarowy wyprowadzić! Poczet sztandarowy opuszcza salę. Trzecioklasiści opuszczają salę w rytmie poloneza. Uroczystość odbyła się w czerwcu 2002 r. Nie podałam imion i nazwisk występujących uczniów. W scenariuszu wykorzystałam: - opowieści ze zbiorów ks. Antonego de Mello, - wiersz Nic dwa razy W. Szymborskiej, - piosenkę Chodź, pomaluj mój świat z rep. 2+1, - piosenkę To, co mam z rep. A. Jantar, - piosenkę Pięknie żyć nieznanego autora, - poloneza z filmu Pan Tadeusz, - przebój Shakiry, - utwór Dla Elizy Bethovena, - oraz własne teksty i wiersz: Podziękowanie. Opracowanie: mgr Wiesława Nowak Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Scenariusz uroczystości do wykorzystania na zakończenie nauki w szkole podstawowej a także podczas ogólnego zakończenia roku szkolnego. Zawiera gotowe kwestie dla konferansjera oraz część artystyczną, którą stanowią wesołe teksty przygotowywane wspólnie z uczniami- są to tzw. przeróbki znanych wierszy i piosenek. Scenariusz zakończenia roku szkolnego klas VIPROWADZĄCA: Komenda: Proszę o powstanie! Poczet sztandarowy wprowadzić! WERBLE Komenda: Do hymnu! ,,Mazurek Dąbrowskiego”Komenda: Po hymnie PROWADZĄCA: Serdecznie witamy wszystkich przybyłych na dzisiejszą uroczystość. Witamy gości: ………………………………………………………. Witamy Dyrekcję szkoły, wychowawców , nauczycieli i wszystkich pracowników szkoły. Miło nam gościć serdecznie witam uczniów klas VI , dla których dzisiejsze spotkanie jest ostatnią uroczystością w naszej o wystąpienie Pana Dyrektora--------------------------------------------------------------------------------------------------PROW.: Dziękujemy Panu uczniowie, zakończenie roku szkolnego to ważny moment w waszym uczniowskim życiu. Podsumujmy więc wyniki całorocznej pracy. Różnie spisaliście się w tym lepiej, inni gorzej, ale są wśród was i tacy, których wyróżnić trzeba w sposób szczególny. Poznajmy więc tych, dla których są bliskie słowa Ojca świętego Jana Pawła II,,Prawdziwie wielkim jest ten człowiek, który chce się czegoś nauczyć”Poznajmy tych , którzy w tym roku osiągnęli najwyższe wyniki w nauce. Uzyskali średnią ocen ......................?Uczniem (uczennicą), który uzyskał najwyższą średnią jest..................... Prosimy P. D. o wręczenie świadectwa i nagrody.(Tej chwili może towarzyszyć podkład muzyczny ,np. przebój „We’re the champions „.... ?) A teraz prosimy wychowawców klas I – V o wyczytanie nazwisk uczniów, którzy otrzymają świadectwa z wyróżnieniem. (Podchodzą kolejno wychowawcy i wręczają świadectwa.)PROW.:Nadszedł czas, aby wręczyć świadectwa z wyróżnieniem uczniom klas jednak staniecie się absolwentami Szkoły Podstawowej nr 5 złóżcie ślubowanie. Proszę o wystąpienie przedstawicieli klas ślubowania!My, absolwenci Szkoły Podstawowej nr 5 Tobie ,Szkoło, Ślubujemy! Wiernie strzec Twojego honoru!-ŚLUBUJEMYDalszą pracą i nauką rozsławiać Twoje imię!ŚLUBUJEMYZ godnością nosić zaszczytne miano wychowanka Szkoły Podstawowej nr5-ŚLUBUJEMYZdobytą wiedzę , umiejętności jak najlepiej wykorzystywać w dalszym życiu. -ŚLUBUJEMYZawsze pracować sumiennie i uczciwie, czynnie współuczestniczyć w życiu naszego kraju -ŚLUBUJEMYKomenda :Po ślubowaniu! nastąpi przekazanie sztandaru szkoły uczniom klas W imieniu uczniów klas szóstych opuszczających mury tej szkoły przekazujemy na wasze ręce sztandar szkoły. Za chwilę zostaniecie najstarszą klasą w szkole. Mamy nadzieję, że będziecie godnie reprezentować społeczność Poczet sztandarowy wyprowadzić! WERBLEWreszcie nadszedł czas na wręczenie świadectw szóstoklasistom. Prosimy wychowawców klas VI oraz P. D. o wręczenie świadectw z wyróżnieniem. -----------------------------------------------------------------------------------------------------------PROW.:Jeszcze raz gratuluję wszystkim. Prosimy teraz uczniów , o zaprezentowanie części artystycznaRec."Kiedy coś się w życiu zmienia, Kiedy coś się w życiu kończy Zerknij wtedy znów za siebie Popatrz, co cię jeszcze łączy miłą budą Z zacnym gronem I z przyjaciół grupą wielką, Powspominaj sobie nieco Masz okazję na to wszelką". Rec."Codziennie rano tu siadałam Przez szereg długich, długich dni Często po lekcjach zostawałam By wyryć imię drogie mi I choć zmieniały się imiona I kleks za kleksem brudził blat Byłaś mi tarczą i ochroną Ma przyjaciółko szkolnych lat Ławko szkolna - ławko stara Niewygodna i niemodna Moje troski i zmartwienia Dziś ci mówię DO WIDZENIA I kiedy spojrzę dziś za siebie W tamte cudowne sześć lat Widzę tam Ciebie no i siebie Znowu schronienie dajesz mi. Ktoś znów mnie ciągnie za warkocze; Ktoś mi podrzuca krótki list I nie chcę myśleć wcale o tym Że mi bez Ciebie przyjdzie żyć. Ławko szkolna - ławko stara Niewygodna i niemodna Moje troski i zmartwienia Dziś ci mówię DO WIDZENIA" Piosenka(na melodię,, Tak bardzo się starałem”)Kto na ławce wyciął serce i Podpisał –głupiej Elce?Kto?No powiedz kto? Kto dwie szyby wybił w szkole? Zrobił cyrklem dziury w stole? Ja!To właśnie ja! Ref. Tak bardzo się starałem , A tu mówią o mnie źle. Naganę znów dostałem, Bo tu ciągle prześladują mnie!Kto w podłodze wybił dziurę ? Pourywał armaturę? Kto? No powiedz kto? Kto wyrzucał oknem kwiaty I połamał w szatni kraty? Ja!No własnie ja! Ref. Ja dla szkoły jestem gotów Służyć bombą lub pożarem. Ja!Tak tylko ja! Gdy z dyrekcją się spotykam, Słyszę tylko skargi, żale. Czy to ładnie tak…Ucz. I Tak, mieli nauczyciele sporo kłopotów z nami. Słynna VI c..........................Ucz II I... chłopcy z VI a...... VI b???Ucz. II Oni nie byli tacy I Nic jednak nie trwa wiecznie. Nauczyciele mogą wreszcie II O, tak, zwłaszcza, gdy ma się taki rocznik, jak nasz....Ucz. I Ale żywot ucznia także nie jest łatwy. Czy wiecie, jak trudno zostać uczniem? Nie wystarczy samo chodzenie do szkoły. O nie! Potrzebne jest jeszcze parę składników. Oto dokładny przepis tworzeniaWCHODZI UCZENNICA KUCHENNYM FARTUSZKU, na stole leżą różne kuchenne naczynia, słoiki, uczennica udaje, że robi jak o doświadczeniu Formowanie ucznia rozpoczyna się już w przedszkolu i kontynuowane jest w latach następnych. Początkowo nie trzeba wielu składników. Wystarczy nieco odwagi, doprawionej sporą dawką nieśmiałości, która w trakcie dalszej obróbki wyparowuje. Stopniowo dodajemy szczyptę wyobraźni, wrażliwości i poczucia humoru oraz dużo złośliwości. Wlewając wciąż nową wiedzę zaprawiamy systematycznością, łagodnie mieszając. Doprawiamy to umiejętnością ściągania i zabiegania o lepsze stopnie , dodajemy dobry wzrok i słuch. Ciasto formujemy na kształt barana , osła ,gęsi, cielęcia lub papugi. Wypiekamy następnie w temperaturze , jaką osiąga nauczyciel podczas furii przez 45 minut lekcji (np. w VI c). W trakcie pieczenia nie zapominajmy o nakłuwaniu cyrklem lub innym ostrym przyrządem szkolnym w celu wypuszczenia wody sodowej z głowy. Na koniec dekorujemy w miarę artystycznie posypując odrobiną lizusostwa i obłudy. Okładamy słodkim uśmiechem, pozorami pilności i stekiem kłamstw. Podajemy to rodzinie , aby się ucieszyła i społeczeństwu, aby się tym męczyło! Ucz. IIŻywot ucznia nie jest łatwy (powtarza, co powiedziała wcześniej) Nie zawsze wszystko układało się po naszej myśli. Musieliśmy dokonywać trudnych wyborów: sprawdzian z przyrody czy dyskoteka, lektura czy gra na komputerze. Rozpatrzmy teraz żale IDo matematyczki: Nieszczęsna symetria i tragiczne wzory jawią się w snach moich niby jakieś zmory. Nie o takich snach, matematyczko droga, marzyła jeszcze wczoraj uczennica młoda! Za cóż że, za, cóż, ma pani kochana, O matematyczce mam myśleć od rana! I to myślenie tyle czasu mi zajmuje, że na naukę już mi sił Do pani od przyrodyNieszczęsne klasówki i sprawdziany od dawna straszne, nocne zmory. Po co me smutne oczy za sobą ciągniecie, żalu mi przydajecie? A niechże się wreszcie, co się ma stać, stanie, bo uczyć się tej przyrody nie jestem już w stanie! Niechże się, co ma dziać, dzieje. Nie masz, nie masz nadzieje... I ściągaweczki wniwecz, podpowiadania na to wszystko przez ciebie, moja miła pani! Rec. III Do polonistkiWielkie mi uczyniła pustki w domu moim, ma droga polonistko, tym pytaniem nic, jednak tak to było,jedną malutką pałką tak wiele ubyło! Ach, gdybyś to ta jedna tylko była... cóż, kiedyś ty ich więcej dotąd postawiła! Przez ciebie matka zbyt często się frasuje, przez ciebie ojciec wieczorami mnie pilnuje. Czyż serce masz z kamienia, droga polonistko, Żeś obróciła wniwecz, co lubię ... To wszystko Piosenka, ,Na dobre i na złe”Rec. Jednak:"Chciałbym kiedyś tu powrócić, Chciałbym kiedyś tu zapukać, Porozglądać się dokoła By dzisiejszy dzień odszukać. tu kiedyś wrócić, Chciałabym tu wpaść na chwilę, Czas upłynie - ja dorosnę, Przejdę pewnie życia milę. Razem trzymając się za ręce Chcielibyśmy tutaj wrócić Ale tak to urządzono ty pójdziesz borem ..., lasem..., ja pójdę inną stroną. Nikt nam przecież nie zabroni Wrócić tutaj wspomnieniami, Po cichutku, tak znienacka Znów będziemy razem z wami. To ostatnie pożegnanie Z uczuciami tęskną nutką I tylko w kąciku serca Jakby żal pukał cichutko". PiosenkaPo części artystycznej pożegnanie nauczycieli i wychowawców. Ucz. IZ ust płyną serdeczne słowa I te najszczersze nasze życzenia, Tym , co uczyli nas w różnych klasach, Niechaj się spełnią wszystkie marzenia. Słowa poety kierujemy do naszych nauczycieli w podziękowaniu za trud włożony w nasze wychowanie i nauczanie, przepraszając jednocześnie za wszystkie zmartwienia, których ciepłe słowa kierujemy do naszych wychowawców( nazwiska . A może teraz kwiaty dla wychowawców?)W imieniu wszystkich klas szóstych dziękujemy Wam, drodzy nauczyciele za trud Waszej pracy, troskę i pomoc, na którą zawsze mogliśmy liczyć. Dopiero teraz, patrząc z perspektywy czasu, dostrzegamy, ile wysiłku, włożyliście w nasze wychowanie .Dziękujemy i przepraszamy za wszystkie zmartwienia i przykrości, których byliśmy autorami. Na koniec chcielibyśmy powtórzyć za poetą : ,,Ile razem dróg przebytych, ile ścieżek przedeptanych. Ile w trudzie nieustannym Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń. Chciałbym wszystkie takie chwile Ocalić od zapomnienia.”Ucz. IIŻyczymy wszystkim nauczycielom zdolnych i niesprawiających problemów uczniów, wiele szczęścia w życiu osobistymi w pracy, wiecznej pogody ducha. Niech zaczynające się wakacje będą wspaniałym wypoczynkiem, niech każdy dzień wita Was słońcem i kwiatówPIOSENKA „ Ocalić od zapomnienia”Ucz. INasze sukcesy nie byłyby możliwe, gdyby nie nasi rodzice. Dziękujemy Wam ,Kochani , za trud i pracę włożona w nasze wychowanie, za troskliwą opiekę i pomoc , na którą zawsze mogliśmy liczyć. Dziękujemy Wam, że wierzyliście w nas , dostrzegaliście w nas to , co najlepsze, że kochaliście nas bez względu na to , jacy UCZNIOWIE! Czas się pożegnać. Mamy nadzieję ,że nie zapomnicie o naszej szkole. Nie mówimy „ Żegnajcie! ”.Mówimy ,,Do widzenia !”Pamiętajcie słowa poety: ,,Najpiękniejsze są dni , których nie znamy. Najpiękniejsze są dni , które przed nami.”Dziękując za przybycie, żegnamy naszych gości, a wychowawców , uczniów i rodziców zapraszamy do Danuta KarstUmieść poniższy link na swojej stronie aby wzmocnić promocję tej jednostki oraz jej pozycjonowanie w wyszukiwarkach internetowych: zmiany@ największy w Polsce katalog szkół- ponad 1 mln użytkowników miesięcznie Nauczycielu! Bezpłatne, interaktywne lekcje i testy oraz prezentacje w PowerPoint`cie --> (w zakładce "Nauka"). NA ZAKOŃCZENIE 6. KLASY[melodia: ?Lato, lato?]Ref. Już wakacje się zbliżająKlasy szkołę swą żegnająMy żegnamy wszystkich też Nas już tu nie będzie, nie1. Tu spędziliśmy czas wesołoI kochamy Cię za to, szkołoByło nam wspaniale tu, poznaliśy kumpli stuDo widzenia Wam, canto, cantareRef. Tu nam wiedzy przybywałoŻartów było też niemałoNa gimnazjum przyszedł czasPozdrawiamy ciepło Was2. Szkoła zmieni się i koledzyBędzie czas na nowy wzrost wiedzyInnych befrów poznać czas, to jest okres wielkich szansSkorzystamy z nich, canto, cantareRef. Wszystko wokół wnet się zmieniLecz ciekawość to doceniI dojrzałość rozkwitnieZatęsknimy do Was, hej3. Za troskliwość Wam dziękujemyZa kształcenie wdzięczni będziemyWkrótce odwiedzimy Was, łączy nas ten wspólny czasCo spędzony tu, canto, cantare NAUCZYCIELKA : - Dzień dobry, dzieci. DZIECI : - Dzień dobry pani. NAUCZYCIELKA : - Siadajcie moi drodzy. MACIEJ PSOTNY : - Już siedzimy. NAUCZYCIELKA : - Rzeczywiście. To nie siadajcie. MICHAŁ PRZEMĄDRZAŁY : - To co mamy robić? Wstać? NAUCZYCIELKA : - Nie. Siedźcie już, skoro siedzicie. Sprawdziłam wasze prace domowe. Włos się jeży na głowie! Psotny, na przykład, napisał : „Po szkole poszłem z bratem na basen”. Jak mogłeś, Psotny?! MACIEJ PSOTNY : - Mogłem, proszę pani, bo brat ma abonament na dwie osoby, to czemu nie miał mnie zabrać? NAUCZYCIELKA : - Psotny. Jak mogłeś napisać : „poszłem”?! MACIEJ PSOTNY : - No, ale przecież byłem! Całą prawdę napisałem! NAUCZYCIELKA : - Psotny, ale mówi się : „poszedłem”. Tyle razy wam to tłumaczyłam! Ale ty, jak zwykle, nie uważałeś! MACIEJ PSOTNY : - Ale, ja właśnie uważałem i zapamiętałem, że jak coś jest blisko, to się mówi : „poszłem”, a przecież ten basen jest blisko nas! NAUCZYCIELKA : - Co ty znowu pleciesz?! Jakie blisko?! Ja nigdy nic takiego nie mówiłam! Jeszcze będziesz mi tu wmawiał jakieś niestworzone rzeczy! Ja przez ciebie stracę zdrowie, Psotny! (PO CHWILI, STARAJĄC SIĘ USPOKOIĆ) : - Dzieci, co pani mówiła na ten temat? Pamiętacie? ASIA ROZTRZEPALSKA : - Ależ, proszę pani, ja zapamiętałam! Wiem, że mam mówić : „poszedłam”! NAUCZYCIELKA(TRZYMAJĄC SIĘ ZA SERCE) : - O Boże! Ja dostanę zawału! Asiu, przecież ty masz mówić : „poszłam”! ASIA ROZTRZEPALSKA : - To ja już nic nie rozumiem, proszę pani! I to ja chyba zaraz dostanę zawału! Pani już mi tak pomieszała w głowie, że mam migrenę! A potem dorośli się dziwią, że dzieci mają nerwicę! Jak tu nie mieć nerwicy, kiedy pani ciągle coś innego mówi i ciągle coś innego chce! W głowie się kręci! Chyba powiem mamie, żeby mi załatwiła nauczanie indywidualne. Przecież ja mam najwyraźniej nerwicę szkolną! NAUCZYCIELKA : - Asiu, uspokój się! Nic ci nie jest, to tylko zwykła histeria! Dobrze, nie mówmy już o tym. Najlepiej dam wam jakieś zadanie, żebyście się wyciszyli. Proszę bardzo, ułóżcie zdania na temat poznanych lektur, a potem je odczytacie. ASIA ROZTRZEPALSKA : - Ale jakie zdania, proszę pani?! Bo pani znowu nie powiedziała dokładnie i ja się już zaczynam denerwować. A wie pani, że ja mam nerwicę... NAUCZYCIELKA : - Asiu, nie przesadzaj. Chodzi o zwykłe zdania. Nic wielkiego. (DZIECI PISZĄ, PANI PRZECHADZA SIĘ PO KLASIE I ZERKA DO ICH ZESZYTÓW. PO CHWILI WYZNACZA MACIEJA PSOTNEGO) : - Proszę, Maciej przeczyta nam swoje zdania. MACIEJ PSOTNY CZYTA : 1. Antek wszedł na lód i zaczął pękać. 2. Kiedy ojciec wracał z koniem do domu, to chłopcy pchali mu do pyska skórki od chleba. 3. Zdjął psu kaganiec, który rzucił się na chłopca. 4. Staś strzelił do lwa i przeciągle ryknął. NAUCZYCIELKA : - O Boże! Dziecko! Co ty za bzdury wypisujesz?! Przecież te zdania nie mają sensu! Czy ktoś słyszał, żeby kaganiec rzucił się na chłopca?! Albo, żeby Staś ryczał?! Nie, ja po prostu nie mam już siły! Proszę, może Michał Przemądrzały przeczyta, co napisał. MICHAŁ CZYTA : - 1. Chłopiec nie miał ojca i był połową sieroty. 2. Koń zaprzyjaźnił się ze Stasiem, który często rżał. 3. Staś jechał na koniu i piana leciała mu z pyska. NAUCZYCIELKA : - Wystarczy. Wy się chyba umówiliście, żeby mnie wykończyć! (PO CHWILI, ZREZYGNOWANYM TONEM) : - Czy ja was naprawdę niczego nie nauczyłam? No, dzieci, powiedzcie prawdę. Czy ktoś w ogóle coś zrozumiał i napisał dobrze? (ZREZYGNOWANYM TONEM) : - O, widzę, że zgłasza się Asia Roztrzepalska. Proszę Asiu, czytaj. ASIA ROZTRZEPALSKA : - 1. Kiedy Arab chciał uderzyć Stasia, Nel zasłoniła go piersiami. 2. Wdowa orała koniem wraz z krową i dziećmi. NAUCZYCIELKA : - Wystarczy. Ty też nie wiesz, o co chodzi. Ja już nie wiem, kogo pytać. Może spróbujcie ułożyć zdania na dowolny temat, żeby było wam łatwiej. (DZIECI PISZĄ, NAUCZYCIELKA CHODZI PRZEZ CHWILĘ PO KLASIE. ZGŁASZA SIĘ ASIA ROZTRZEPALSKA) : ASIA : - Proszę pani, ja już napisałam! NAUCZYCIELKA (ZDZIWIONA) : - Tak szybko?! No proszę, przeczytaj więc. ASIA ROZTRZEPALSKA: - 1. Mickiewicz spotykał wielu ludzi, od których zawsze coś wynosił. 2. Kochanowski pisał swoje wiersze pod dębem zwanym lipą. NAUCZYCIELKA (POIRYTOWANA) : - Asiu, drogie dziecko, gdybyś mniej czasu poświęcała swojej urodzie a więcej nauce, to na pewno byłoby to z korzyścią dla ciebie. (ASIA ROBI OBRAŻONĄ MINĘ) (ZGŁASZA SIĘ MICHAŁ PRZEMĄDRZAŁY) NAUCZYCIELKA (ZREZYGNOWANYM TONEM): - Nie sądzę Michał, żebyś dobrze napisał, ale proszę, czytaj. Już chyba nic gorszego nie może mnie spotkać na dzisiejszej lekcji. MICHAŁ PRZEMĄDRZAŁY : - Na chłopca padały ranne rosy i nie pytały, czy mu zimno. NAUCZYCIELKA : - Dosyć! Moja cierpliwość się wyczerpała! MACIEJ PSOTNY : - Proszę pani, proszę mi pozwolić przeczytać! Ja na pewno mam dobrze napisane, bo bardzo się starałem! I w dodatku mam na temat lektury! NAUCZYCIELKA : - Dobrze Maćku, przeczytaj. MACIEJ PSOTNY (DUMNIE CZYTA) : - Robinson z Piętaszkiem wkrótce zaludnili bezludną wyspę. NAUCZYCIELKA : - Przykro mi, Maćku, ale to zdanie również jest źle zbudowane. Jak ty to rozumiesz, że oni zaludnili wyspę?! MICHAŁ PRZEMĄDRZAŁY : - Ja to rozumiem, proszę pani! Oni zaludnili wyspę, bo przecież hodowali kozy! NAUCZYCIELKA (ZAŁAMANA) : - Ja już nie mam siły, żeby wam to wszystko tłumaczyć! Albo wy nie uważacie, albo ja się nie nadaję. Chyba pójdę poprosić dyrektora o skierowanie na wcześniejszą emeryturę ze względu na zszarpane nerwy. ASIA ROZTRZEPALSKA : - Zszarpane nerwy to mam ja, proszę pani! Przecież pani wie. Ja muszę mieć nauczanie indywidualne! Niech pani coś zrobi! NAUCZYCIELKA (TRZYMAJĄC SIĘ ZA GŁOWĘ) : - Dajcie mi już wszyscy święty spokój! Na szczęście jutro jest święto edukacji i wolny dzień! (NAUCZYCIELKA SCHODZI ZE SCENY) Autor: Czytelnik Portalu Pedagogika SpecjalnaOpublikowano: 5 czerwca 2016 roku. Poniższa publikacja powstała w oparciu o inne scenariusze opublikowane na stronach internetowych 1) Scenariusz przedstawienia na zakończenie nauki w szkole podstawowej – klasa VI [ 2) Scenariusz pożegnania klas VI [ 3) Dzień Edukacji Narodowej- Lidia Dabros lub Dąbroś Dostosowałam je do własnych potrzeb. Potrzebowałam przedstawienia, którym klasa V pożegnałaby klasę VI, która liczyła zaledwie 5 osób. Scenariusze zebrane w jeden umożliwiły mi zaangażowanie wszystkich uczniów klasy V (10 osób) do obsadzenia ról 5 uczniów klasy VI, nauczycieli, prowadzącego i woźnej. Scenariusz został zmodyfikowany do konkretnych osób parodiowanych poprzez wykorzystanie prawdziwych przezwisk uczniów z klasy, która została sparodiowana. Prowadzący: Zapraszam wszystkich na przedstawienie pod tytułem „Klasa Szósta w krzywym zwierciadle”. Występują: Uczenica 1 jako Gwiazda Uczenica 2 jako Kujon Uczenica 3 jako Samochwała Uczenica 4jako Leń Uczeń 1 jako Macho „Macho”: przy muzyce w tle „Macho” – Ja jestem macho, nauczycielki mi wybaczą, niech płaczą za mną, płaczą. „Samochwala”: – Za nim to wszyscy płaczą. A ja? A ja co? Przecież to ja zdolna jestem niesłychanie Najpiękniejsze mam ubranie Mój intelekt tryska zdrowiem Jak coś powiem, to już powiem Jak odpowiem, to roztropnie W szkole mam najlepsze stopnie Śpiewam lepiej niż w operze Świetnie jeżdżę na rowerze Znakomicie ściągi łapię Wiem, gdzie Polska jest na mapie Jestem mądra, jestem zgrabna Wiotka, słodka i powabna A w dodatku – daję słowo – miałam klasę wyjątkową. „Kujon”: Wyjątkowa to może ona była, ale pod względem frekwencji. Macho: To prawda, przecież to do niej chodził Leń. Nic nie robił cały dzień. „Leń” : Nie no, przepraszam, a miesiąc temu w szkole nie byłam A przyrody nie poprawiłam A pisma technicznego nie przyniosłam A WC nie rozniosłam A nie chodziłam się bić I co, dla was to jest NIC? „Gwiazda” Nie chodziła do szkoły, bo je się nie chciało Nie odrabiała zadań, bo czasu miała za mało Nie brała udziału w projektach, bo nie miała ochoty Nie witała się „dzień dobry”, bo z tym za dużo roboty (Leń płacze) „Macho”; (śpiewa do lenia) Rycz mała, rycz, płacz maleńka płacz…. Dwonek (uczeń przebrany za woźną z ręcznym dzwonkiem wchodzi na salę i dzwoni) (uczniowie szeptem): Cii, pani idzie Dzwonek. Wchodzi nauczyciel historii. HISTORYCZKA: (chłopiec przebrany za panią od historii) Dzień dobry. To wasz ostatni dzień nauki w tej szkole. Sprawdźmy listę obecności: (z niedowierzaniem i zdziwieniem w glosie)[poniższy fragment odnosi się do nazwisk i przezwisk osób z klasy, która była parodiowana w przedstawieniu] 1. Kwazimodo??? Klasa: bo ma garba na kulturze osobistej/ bo zachowuje się jak Kwazimodo wygląda 2. Lucjan? Klasa: nie, Gwiazda 3. Patison. Robert? Klasa: nie, O… 4. Szczypiorek? Klasa: nie, Kasiorek 5. Spiningówka? Klasa: bo vent to od wędki Chyba mi ktoś dziennik na koniec roku podmienił. Dziś powtórzenie wiadomości, burza mózgów, pochwalcie się swoją wiedzą. Uczniowie zgłaszają się. Nauczyciel wskazuje ich kolejno do odpowiedzi. Macho A ja wiem, że w czasie rozbiorów Polska została podzielona na 3 nierówne połowy. Samochwala W średniowieczu ulice były tak wąskie, że nie mogły się na nich zmieścić 2 samochody. Gwiazda Tatarzy w czasie potopu martwi i żywi rzucali się do ucieczki, a na polu walki zostało więcej nieboszczyków niż przyszło. Leń A ja wiem, Egipcjanie balsamowali zwłoki, żeby człowiek nie rozchorował się w trumnie. HISTORYCZKA Przepięknie (z ironią), ale to nie uratuje was od dzisiejszej kartkówki … (zaczyna rozdawać kartki i podśpiewuje na melodię z „Czterech pancernych i psa”): Dreszcze niespokojne ogarnęły was, a my na tej wojnie, wróć, a wy na tej lekcji, hmmmm Do klasy wejdziecie, kartki wyciągnięcie i spocicie się … Teścik napiszecie, nic tu nie ściągnięcie, no bo nie da się … Dzwonek. Wszyscy wychodzą, zostaje tylko dwoje uczniów. Macho Umiesz na przyrodę? Ja nigdy się tego nie nauczę. Leń musze powtórzyć materiał z anatomii (bierze zeszyt i usiłuje powtarzać) Kości człowieka połączone są łokciami do kolan, a kiedy organizm ludzki wyczerpie wszystkie substancje zapasowe, to wyciąga nogi. Samochwala serio? Leń Jasne … Słuchaj dalej. Serce składa się z 2 przedsionków, 2 komór i miłosierdzia. Kujon A kręgosłup mamy pewnie po to żeby nam głowa do czterech liter nie wpadła. (wychodzi z klasy Gwiazda A małpa to człowiek, któremu się nie powiodło … dwonek Prowadzący: Ze względu na drastyczny charakter lekcji o anatomii musieliśmy ocenzurować lekcję przyrody. dwonek Kujon Jak tam po przyrodzie? Macho Dostałem pałę … Kujon za co? Macho nie wiem, mówię, że złom jest największym bogactwem Polski, no i pała. Za cooo? Samochwala Chyba powiedziałeś coś nie tak, trzeba było szczerze. Kiedy pani mnie spytała, gdzie leży Kuba, to odpowiedziałam: „W domu, ma grypę”. dwonek WUEFISTA: (chłopiec wchodzi z piłką pod pachą i gwizda 1 raz) Samochwala ojej, znowu WF (spiewa do podkładu „Płonie ognisko i szumią knieje”): Ściągam ciuchy i w strój swój wskakuję, bo wuefu nadszedł czas. Myślę, że chyba zaraz zwariuję, bo Pan [imię nauczyciela wf] zmęczy nas. REF.: Robię skłony i dziesięć okrążeń, zaraz padnę i pewnie nie zdążę, A po plecach pot ciurkiem mi leci, nie ostatni to już raz. (Bis) Kiedy wreszcie w siatkówkę pogramy, poćwiczymy serwów rzut? Po co piłkę lekarską turlamy, znowu zrobi mi się wrzód! REF.: Robię skłony… Skok przez skrzynię mam opanowany, jeszcze kozioł czeka mnie. Jestem blady i zestresowany, kozioł wygrał, a ja nie! REF.: Robię skłony… dwonek Prowadzący: Treść kolejnej lekcji tylko dla widzów o mocnych nerwach. KATECHETKA: (chłopiec przebrany za panią katechetkę) Dzień Dobry. Dzisiejsza katecheza to, zapiszcie sobie „Ewangelia klasowa spisana ku przestrodze i pocieszeniu grzesznych serc uczniowskich”. (otwiera notatnik): -Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, uczcie się, albowiem nie znacie dnia ani godziny. Nadchodzą bowiem dni wielkiego ucisku, kiedy nauczyciele pytać was będą i ciskać gromy będą na puste głowy wasze, a wy milczeć będziecie jako te barany na zabicie wiedzione. UCZNIOWIE: (wystraszeni) – a kiedy ów dzień nadejdzie? KATECHETKA: -Nie znam ja owego dnia, zna go jeno sama pani dyrektor, która jest w gabinecie, a choćbym i znała, to bym wam nie wyjawiła. (szatan podchodzi do uczniów:): SZATAN : Nie lękajcie się, albowiem ci, co ściągają, pał nie dostają. (uczniowie szemrać między sobą poczęli) KATECHETKA: -Zgiń, przepadnij, maro nieczysta! Nie będziesz kusił uczniów moich, w pyle kredowym pełzać będziesz na wieki! A wy, małej wiedzy, nie trwóżcie się, jeno w cuda wierzcie i w niezmierzoną litość nauczycieli waszych i do ksiąg zasiądźcie, póki czas sądu nie nadszedł. Amen. dwonek (uczeń z dzwonkiem i napisem „ostatni dzwonek”) „Kujon” Właściwie to fajnie było w tej szkole. Będziemy tęsknić. Nawet za nauczycielami. Polonistka to prawdziwa humanistka była, zawsze mówiła: „Będzie z ciebie człowiek”. Gwiazda A anglistka to skończona filozofka, stale powtarzała: „Wiem, że nic nie wiesz”. Leń Za to pan informatyk to istny rentgen, słyszałam od niego: „Widzę, że masz w głowie pustkę”. Samochwala To jeszcze nic … pani katechetka jest prorokiem, powiedziała: „I znów dostaniesz jedynkę” …. i dostałam. Macho To może pożegnamy nasze grono piosenką? (wszyscy wstają i dostojnie śpiewają) (do podkładu „Mój przyjacielu” Bregowicza ) Nauczycielu, jesteś mi naprawdę bliski Nauczycielu … chociaż byłeś mi jak kat. Dałeś mi pałę, jestem w amoku, Powtarzam klasę już w przyszłym roku, A do tej klasy przecież chciałem chodzić sam. Nauczycielu, przyprowadziłeś mnie z ulicy. Nauczyłeś, pomagałeś mi jak brat. Dałeś pochwałę i serce całe, Dałeś mi wiarę, choć sam nie miałeś, Piątki nie dałeś, Piątkę wpisałem sobie sam. „ Gwiazda” A ja się nawet cieszę, że kończę tę szkołę. Coraz bliżej moja wielka kariera, zostanę GWIAZDĄ! Macho:: Te Gwiazda, zejdź na ziemię. Spadłaś z choinki?!? „Kujon” ten rok naprawdę był pracowity. „Samochwała”; Nie dla wszystkich, co Leniu? „Leń”; myślałam, że odpuściłaś. „Samochwała”; (jakby weszła w słowo Leniowi) Ty za to odpuścisz dopiero w wakacje, co? „Leń”: No pewnie, już czuję te klimaty. (śpiew występujących uczniów; Leń prowadzi grupę „ ułożoną ” w pociąg i opuszczają scenę) Nic nie robić, nie mieć zmartwień Lemoniadkę w cieniu pić Bumelować, leniuchować Gołym i wesołym być Nic nie robić, nie mieć zmartwień Lemoniadkę w cieniu pić Leniuchować, świat całować Gołym i wesołym być Jedzie pociąg z daleka Na nikogo nie czeka Konduktorze wesoły byle z dala od szkoły Prowadzący: Ciekawe co z nich wyrośnie? (prezentacja w PowerPoint: przegląd zdjęć z dzieciństwa i okresu podstawówki uczniów klasy VI do piosenki „Kulfon co z ciebie wyrośnie”) Piosenka „KULFON” Klaso, Klaso, co z ciebie wyrośnie?! Martwię się już od tygodnia. Zębów nie myjesz, kolegów wciąż bijesz, dziurę masz w najnowszych spodniach! Nikt jeszcze nie wie, co z nas wyrośnie: gruszki na wierzbie, czy śliwki na sośnie. Sam jeszcze nie wiem, czy będę strażakiem, kurką, podgrzybkiem a może maślakiem. Klaso, Klaso, pomysły masz straszne, grzeczni bądźcie i mili. Po co stryjkowi obgryzłeś guziki, nie mam do ciebie już siły. Nikt jeszcze nie wie, co z nas wyrośnie: grzyb na języku czy chwast na trawniku. Dziś mam ochotę zostać pilotem, może jednak pomyślę o tym potem potem to nogi śmierdzą Nie , bo Niebo zostaw lotnikom Prowadzący: Dziękujemy za uwagę Autor: Małgorzata Urbańska

przeróbki piosenek na zakończenie 6 klasy